صحّه مىگذارند . شيخ محمّد بن يعقوب كلينى رحمه اللَّه درگذشته سال 328 هجرى به سند خود از امام محمّد باقر عليه السلام اين گونه نقل مىكند : خداوند ، به پيامبر خود دستور داد كه ولايت على عليه السلام را اعلام كند و اين آيه را بر او نازل كرد : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » ؛ « 1 » ولىّ و صاحب اختيار شما تنها خدا ، پيامبر او و كسانى هستند كه ايمان آورده‌اند ؛ همان كسانى كه نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع ، زكات مىدهند . در اين آيه ، ولايت اولى الأمر واجب شد ، اما مردم از كنه اين ولايت ، آگاه نبودند . از اين رو خداوند به حضرت محمّد صلى اللَّه عليه وآله فرمان داد تا به سان نماز ، زكات ، روزه و حجّ ، ولايت را نيز براى مردم تفسير نمايد . هنگامى كه اين دستور ، ابلاغ شد ، سينهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به تنگ آمد و ترسيد كه مردم از دين خود ، مرتدّ شده و او را تكذيب

--> ( 1 ) . سورهء مائده : آيهء 55